Een alles bepalend “event”

Een alles bepalend “event”

Vorige week donderdag was ik bij een lezing van Anna Verwaal. Deze lezing ging over wat voor invloed zwangerschap en geboorte op de rest van je leven heeft. Heel interessant. Misschien ga jij er wel, net als ik voorheen, van uit dat die tijd vergeten en vergeven is. Helaas is dat niet zo (of gelukkig). We hebben een cel geheugen die dat onthoudt. Interessant om te horen dat als je bijvoorbeeld niet gewenst was, je problemen kunt ondervinden met ‘zichtbaarheid’. En zo waren er nog tal van voorbeelden: Moeilijk keuzes kunnen maken, grenzenloos, moeite met focus etc. Allemaal items die te maken kunnen hebben met de prenatale en perinatale tijd. Als je er iets langer bij stilstaat is het eigenlijk wel logisch, logisch als je eerst onderkent dat er heel veel bewustzijn bij baby’s is. Zelfs bij veel te vroeg geboren baby’s. Bijzonder om vanuit dit perspectief eens te kijken naar de trauma’s die jij met je meedraagt.

Maar ook interessant om te kijken naar “probleemgedrag” bij kinderen in de klas. En wat dacht je van gedragingen in een team? Want als je het verhaal achter het gedrag hoort zal het negen van de tien keer sympathie opwekken, in plaats van ergernis…

Maar ja ik weet niets van de tijd bij mijn moeder in de buik, laat staan van de bevalling. Jij waarschijnlijk ook niet. Tot je derde levensjaar schijn je daar herinneringen aan te hebben en dan vervaagt het. Dus als er een patroon uit ontstaan is, wat kan je daar dan mee?? En welk geboortepatroon hoort bij welk “probleem”?

Daar is 30 jaar onderzoek naar gedaan! Je lichaam (celgeheugen), de kennis van nu en de paarden weten de weg!

 

 

Als je meer wilt weten of als dit verhaal je triggerd, neem gerust contact op.

 

 

 

Aangeleerde hulpeloosheid

Aangeleerde hulpeloosheid

Vorige week was ik naar een masterclass van de Nobco (Nederlandse orde beroepscoaches). “Vergroot het psychologisch kapitaal van je client”.In eerste instantie vond ik het een ongrijpbare titel, na de bijeenkomst was alles veel duidelijker. En na de teamsessie van vanmiddag helemaal helder!

Een klein team met vier teamleden was in de bak vandaag. Het doel van vandaag was beter samenwerken. Een leuke verhelderende oefening daarbij, vind ik altijd: Een rondje lopen met z’n allen, inclusief paard. Het klinkt zo simpel..

De bijkomstige moeilijkheid is dat de strategie van te voren besproken mag worden want tijdens de wandeling mag er niet gesproken worden.

Eénmaal van start gebeurde er iets opmerkelijks, ondanks dat er een plan was keek iedereen naar de manager, er kwam geen beweging. De manager ging druk gebaren (er mocht immers niet gesproken worden) dat de anderen moesten gaan lopen en waar precies naar toe.(paard was intussen langzaam weggewandeld) Ineens viel mij weer de leuke term van de masterclass in. “aangeleerde hulpeloosheid”. Ondanks dat alles was doorgesproken kwam er geen actie…. Ik heb een time out aangevraagd. Tijdens de time-out hebben we uitgebreid besproken hoe zij de zelfredzaamheid kunnen vergroten. Tijdens dat gesprek bleek dat het team het idee had niet snel iets naar tevredenheid van de manager te kunnen doen. Initiatief wordt zo de kop ingedrukt en aangeleerde hulpeloosheid viert hoogtij…

Samen met het paard hebben we gekeken naar verschillende routes die ze kunnen nemen, in deze opdracht, maar ook in de opdrachten op de werkvloer. Doel bepalen om vervolgens RouteS bepalen (meerdere routes! weten kan verhelderend werken) Hoe meer routes we verzonnen hoe enthousiaster het team werd.

De bijzondere enthousiaste flow werd bekroond door een paard dat trouw meeliep in het midden van het groepje. Zelfs toen ze gingen rennen en zelfs tijdens de slalom…

Manager neem je plek in!

Manager neem je plek in!

[sc:bold14]Een aantal weken geleden kreeg ik een aanvraag van een team[sc:end]. Een nieuw gevormd team waarbij ze zelf vonden dat de communicatie nog niet zo lekker liep. Daarbij wisten ze ook niet waar ze elkaar voor in konden schakelen en voelde alles als los zand. Een prachtige casus om bij het paard uit te werken!

kudde

Dit bedrijf is gevestigd in het oosten van het land en dus heb ik daar een locatie gehuurd die mij geadviseerd was door een vakgenoot.
Via mail en telefoon had ik duidelijke doelstellingen besproken maar ook “opdrachten” gekregen. Vanzelf sprekend kan ik het paard geen opdrachten geven en blijft deze waardevrij spiegelen. Gelukkig maar…
Ruim op tijd was ik bij de paardenlocatie zodat ik de tijd had kennis te maken met de paarden en de ruimte. Alles was keurig verzorgd en fijne paarden. Ik mocht kiezen uit 4!

Na de introductie over de paarden en de werkvorm gingen we aan de slag. Eerst ieder voor zich kennis laten maken met het fenomeen paardencoachen. Dit was soms hilarisch, soms confronterend maar er was steeds herkenning!
Daarna was het tijd voor een paar teamoefeningen, hierbij werd snel duidelijk wat er bedoeld werd met slechte communicatie onderling en dat het nog niet duidelijk was wat ze aan elkaar hadden. Fijn dat het zo snel visueel gemaakt werd door het paard. De manager ging hierdoor heel hard aan het werk, knapte alles op, liep overal en zorgde er onbedoeld voor dat niemand meer iets deed. Goh, wat legde het paard dat snel en duidelijk bloot!

Bij de laatste oefening gebruikten we een ontzettend leuke en grappige pony. Het lijf van een pony maar de benen van een Shetlander (hele kleine pony) Het leek een soort tekkel onder de paarden.
Ik had het team gevraagd om een plaats in de bak in te nemen om te kijken hoe de mensen zich tot elkaar verhouden. Na wat heen en weer geschuifel en geloop kwamen ze uiteindelijk in een soort hoefijzer vorm uit. De manager stond er ook tussen en één medewerker stond in het midden van het hoefijzer. De pony stond aan de andere kant van de bak een beetje naar het hek te kijken en net te doen alsof het zijn zaak niet was…
Iemand uit het team merkte op dat als iemand in het midden moest staan dat de manager moest zijn. Ik vroeg de manager te ruilen met degene in het midden. Op het moment dat de manager daar ging staan kwam de pony in beweging, in een rechte lijn liep hij naar de manager en ging pal achter hem staan, er ontsnapte een diepe zucht aan het dier.
Iedereen had kippenvel (inclusief ik). Daar hoorde hij en die plek moet hij innemen!

Keuzes

Keuzes

Een leidinggevende van de afdeling communicatie van een groot internationaal bedrijf kwam bij de paarden in Abcoude. Zijn keuze probleem kwam voort uit de enorme reorganisatie die het bedrijf waar hij werkt doormaakt.

Hij had een mooie andere functie aangeboden gekregen maar wist nog niet wat hij wilde. Ook maakte hij zich zorgen over zijn team dat nog niet compleet was.

Na deze korte introductie besloot ik om Dida te halen, de alpha merrie van de kudde en behoorlijk dominant. Zij weet precies wat ze wil! (meestal niet dat wat ik wil…) En vertelt dat niet erg subtiel.

Toen Herman (laten we hem voor het gemak even zo noemen) de ring in ging bleef Dida op haar plek staan met de oren naar voren om te kijken wat Herman ging doen. Deze liep vol vertrouwen op haar af en aaide haar neus. Dida maakte zich groot en legde haar hoofd op Hermans hoofd… Daarna gaf ze hem een tikje met haar snuit tegen zijn kin. Dida draait zich om en loopt weg. Ik vraag aan Herman of hij veel “in zijn hoofd zit”. Dat klopt wel zegt hij peinzend, het maalt maar door…

 

img_7020

Ik vraag hem om goed contact te maken met de bodem en diep in te ademen, Dida draait zich om en sluit zich weer bij hem aan. Deze keer met haar hoofd ter hoogte van Hermans schouder. Hij ontspant en probeert Dida weer over haar hoofd te aaien. Zij draait zich om en loopt in 1 rechte lijn naar de uitgang en duwt met haar borst tegen de draad.

“Ze wil eruit” zegt Herman. “Tja” zeg ik “zij is de spiegel, dus waar wil jij uit?”

Op het moment dat Herman dat begreep ontspande hij zijn schouders (hij stond op dat moment in het midden van de ring, Dida draaide zich om en sloot weer bij hem aan) en zei dat hij het misschien al die tijd al wist wat de juiste keuze zou zijn maar dat hij het niet wilde toegeven. Zijn ratio had hem overtuigd van het feit dat hij een goede baan had bij een solide bedrijf met mooie vooruitzichten, zijn gevoel vond dat hij daar klaar was en een nieuwe uitdaging moest zoeken. Hij vond het moeilijk een keuze tussen deze twee te maken.

Herman wist het wel maar had Dida nodig om het duidelijk te krijgen.

 

7 oktober workshop in Abcoude om kennis te maken met de paarden en ervaren of spiegelen met paarden iets voor jou is. Als je mee wilt doen stuur mij een mailtje. Voor meer informatie kijk bij ” workshop

 

Keuzes maken

Keuzes maken

De hele dag maken we keuzes, bewust of onbewust. Volgens onderzoek maken we ongeveer 40.000 keuzes per dag! (uitgaande van 8 uur slaap). Mij lijkt het erg veel, dat komt neer op iedere 1,5 seconde een keus! Maar al zijn het een paar honderd keuzes, zijn het er nog heel veel.
De meeste keuzes die we maken zijn onbewust; opstaan, of nog niet, tanden wel of niet poetsen, wat eten, of niets etc.

Bewuste keuzes
Bij een bewuste keuze doe je een actief beroep op je hersens, je overweegt de voordelen en nadelen en op basis daarvan maak je een keuze. Het kost vaak wilskracht om een juiste of gezonde keuze te maken.
Omdat we zoveel keuzes moeten maken is het vaak heel druk in ons hoofd, en juist het maken van een keus zorgt voor een rustiger hoofd, met een rustiger hoofd kunnen we een betere keus maken…

Juiste keuze maken
Volgens mij bestaat er niet zoiets als een verkeerde keuze. Geen keuze is erger dan een minder goede keuze. Bedenk dat een keuze meestal niet voor eeuwig is, vaak kun je je besluit nog terugdraaien. Vertrouw op je gevoel, als je lang over iets twijfelt en je hebt het bekende lijstje met de voors en tegens al gemaakt, slaap er dan rustig een nachtje over. Je onderbewuste gaat verder met het zoeken naar de juiste keuze. Als je er de volgende dag met een frisse blik weer naar kijkt weet je vaak wat de juiste keuze voor jou is.

Waarom durven we geen keus te maken?
-Bang voor een foute keuze
-Zekerheid willen
-Niet genoeg vertrouwen dat je een goede keus kunt maken
-We willen perfect. Goed genoeg is niet goed genoeg meer.

Hoe maken paarden in de kudde een keus
IMG_6326

Natuurlijk worden paarden niet belemmerd door gedachtes die door hun hoofd schieten of hersenspinsel over wat hen overkomt bij de verkeerde keus. Paarden kiezen vanuit het instinct of omdat ze besluiten met de leider mee te gaan omdat deze te vertrouwen is. Wij hebben ook een instinct alleen overruled het hoofd vaak het instinct. Toch is mijn ervaring dat als de keuze met het instinct gemaakt is het nooit een verkeerde keus kan zijn.

Heb jij moeite met keuzes maken?
Met bovenstaande is het maken van een keus al makkelijker. Voor sommige mensen blijft het toch heel moeilijk om te kiezen en blijven twijfelen. De paarden en ik kunnen jouw daarin begeleiden, het gaat over vertrouwen hebben in jezelf en daadkracht. Als je er meer over wilt weten kun je je opgeven voor de workshop “Spiegelen met het paard” met het thema “keuzes maken” op vrijdag 20 november van 15.00 tot 17.00u in Abcoude.
De kosten zijn 25 euro. Geef je op of vraag meer informatie per mail.

 

[sc:blue_quote text=”Zijn is zichzelf kiezen. Jean-Paul Sartre”]

Dit artikel is ook te lezen op [sc:112werkforum]

 

De volgende workshop is op 18 december wederom van 15.00 tot 17.00 uur. Het thema voor deze drukke dagen is:

“rust in je hoofd”.