Manager neem je plek in!

Manager neem je plek in!

[sc:bold14]Een aantal weken geleden kreeg ik een aanvraag van een team[sc:end]. Een nieuw gevormd team waarbij ze zelf vonden dat de communicatie nog niet zo lekker liep. Daarbij wisten ze ook niet waar ze elkaar voor in konden schakelen en voelde alles als los zand. Een prachtige casus om bij het paard uit te werken!

kudde

Dit bedrijf is gevestigd in het oosten van het land en dus heb ik daar een locatie gehuurd die mij geadviseerd was door een vakgenoot.
Via mail en telefoon had ik duidelijke doelstellingen besproken maar ook “opdrachten” gekregen. Vanzelf sprekend kan ik het paard geen opdrachten geven en blijft deze waardevrij spiegelen. Gelukkig maar…
Ruim op tijd was ik bij de paardenlocatie zodat ik de tijd had kennis te maken met de paarden en de ruimte. Alles was keurig verzorgd en fijne paarden. Ik mocht kiezen uit 4!

Na de introductie over de paarden en de werkvorm gingen we aan de slag. Eerst ieder voor zich kennis laten maken met het fenomeen paardencoachen. Dit was soms hilarisch, soms confronterend maar er was steeds herkenning!
Daarna was het tijd voor een paar teamoefeningen, hierbij werd snel duidelijk wat er bedoeld werd met slechte communicatie onderling en dat het nog niet duidelijk was wat ze aan elkaar hadden. Fijn dat het zo snel visueel gemaakt werd door het paard. De manager ging hierdoor heel hard aan het werk, knapte alles op, liep overal en zorgde er onbedoeld voor dat niemand meer iets deed. Goh, wat legde het paard dat snel en duidelijk bloot!

Bij de laatste oefening gebruikten we een ontzettend leuke en grappige pony. Het lijf van een pony maar de benen van een Shetlander (hele kleine pony) Het leek een soort tekkel onder de paarden.
Ik had het team gevraagd om een plaats in de bak in te nemen om te kijken hoe de mensen zich tot elkaar verhouden. Na wat heen en weer geschuifel en geloop kwamen ze uiteindelijk in een soort hoefijzer vorm uit. De manager stond er ook tussen en één medewerker stond in het midden van het hoefijzer. De pony stond aan de andere kant van de bak een beetje naar het hek te kijken en net te doen alsof het zijn zaak niet was…
Iemand uit het team merkte op dat als iemand in het midden moest staan dat de manager moest zijn. Ik vroeg de manager te ruilen met degene in het midden. Op het moment dat de manager daar ging staan kwam de pony in beweging, in een rechte lijn liep hij naar de manager en ging pal achter hem staan, er ontsnapte een diepe zucht aan het dier.
Iedereen had kippenvel (inclusief ik). Daar hoorde hij en die plek moet hij innemen!

Keuzes

Keuzes

Een leidinggevende van de afdeling communicatie van een groot internationaal bedrijf kwam bij de paarden in Abcoude. Zijn keuze probleem kwam voort uit de enorme reorganisatie die het bedrijf waar hij werkt doormaakt.

Hij had een mooie andere functie aangeboden gekregen maar wist nog niet wat hij wilde. Ook maakte hij zich zorgen over zijn team dat nog niet compleet was.

Na deze korte introductie besloot ik om Dida te halen, de alpha merrie van de kudde en behoorlijk dominant. Zij weet precies wat ze wil! (meestal niet dat wat ik wil…) En vertelt dat niet erg subtiel.

Toen Herman (laten we hem voor het gemak even zo noemen) de ring in ging bleef Dida op haar plek staan met de oren naar voren om te kijken wat Herman ging doen. Deze liep vol vertrouwen op haar af en aaide haar neus. Dida maakte zich groot en legde haar hoofd op Hermans hoofd… Daarna gaf ze hem een tikje met haar snuit tegen zijn kin. Dida draait zich om en loopt weg. Ik vraag aan Herman of hij veel “in zijn hoofd zit”. Dat klopt wel zegt hij peinzend, het maalt maar door…

 

img_7020

Ik vraag hem om goed contact te maken met de bodem en diep in te ademen, Dida draait zich om en sluit zich weer bij hem aan. Deze keer met haar hoofd ter hoogte van Hermans schouder. Hij ontspant en probeert Dida weer over haar hoofd te aaien. Zij draait zich om en loopt in 1 rechte lijn naar de uitgang en duwt met haar borst tegen de draad.

“Ze wil eruit” zegt Herman. “Tja” zeg ik “zij is de spiegel, dus waar wil jij uit?”

Op het moment dat Herman dat begreep ontspande hij zijn schouders (hij stond op dat moment in het midden van de ring, Dida draaide zich om en sloot weer bij hem aan) en zei dat hij het misschien al die tijd al wist wat de juiste keuze zou zijn maar dat hij het niet wilde toegeven. Zijn ratio had hem overtuigd van het feit dat hij een goede baan had bij een solide bedrijf met mooie vooruitzichten, zijn gevoel vond dat hij daar klaar was en een nieuwe uitdaging moest zoeken. Hij vond het moeilijk een keuze tussen deze twee te maken.

Herman wist het wel maar had Dida nodig om het duidelijk te krijgen.

 

7 oktober workshop in Abcoude om kennis te maken met de paarden en ervaren of spiegelen met paarden iets voor jou is. Als je mee wilt doen stuur mij een mailtje. Voor meer informatie kijk bij ” workshop