Teamcoaching

Teamcoaching

Vorige week had ik de paarden ingezet bij een team-coaching. Het is een management team van een semi overheidsinstelling wat ik al een paar keer mocht begeleiden op hun weg om een soepel en goed draaiend team te worden.
Er zijn enorme stappen gemaakt. Van een groep individuen zijn ze nu een (h)echt team.
Toch vond de leidinggevende dat het nog niet helemaal soepel liep. Wat het precies was kon hij niet zeggen. Aangezien dat moeilijk coachbaar is heb ik het team een analyse laten maken en een persoonlijkheidstest in laten vullen (Belbin rollen). Bij de Belbin rollen zagen we dat sommige teamleden beter een andere rol in konden zetten maar hoe doe je dat? En uit de team analyse kwam niet veel bijzonders. Eigenlijk vond iedereen het heel goed gaan.

Team/kudde

Team/kudde

‘Toevallig’ gingen we s’middags naar de paarden en konden we de Belbin rollen mooi uitdiepen. Met het paard kon er geoefend worden, door het paard als metafoor in te zetten. Dit werkte heel goed en was verhelderend.
Als kers op de taart liet het paard ook zien wat er met de team analyse niet uit kwam. Op briljante wijze het legde het paard de “hoef op de zere plek”.
Wat mij opviel bij de korte individuele sessies is dat de deelnemers zo bezig waren met het paard naar de zin maken, als het paard wegliep, vond niemand daar iets van, niemand deed moeite het paard er weer bij te halen, iedereen zocht naar dat ene fijne plekje om te aaien.
Toen ik dat zei, begon het paard heel erg fanatiek te graven…. Ik vroeg of het herkenbaar was dat iedereen heel aardig en lief tegen elkaar was? Het paard werd steeds drukker, graven, gapen, rondjes lopen (ijsberen)
Op de vraag of iemand dit gedrag herkende, misschien samen met het “pleasen” zei iemand voorzichtig dat zij er wel moeite mee had dat er zo weinig feedback werd gegeven. Op het moment dat ze dat uitgesproken had brieste het paard, liep weg en ging aan de andere kant van de ring rustig staan.
Het bleek dat iedereen zich heel veilig voelde in het team maar nog niet veilig genoeg om anderen op zijn verantwoordelijkheden te wijzen, als: op tijd komen, doelstellingen halen, afspraken na komen.
De opdracht voor de volgende keer is om elkaar meer feedback te geven zonder de veiligheid uit het ook te verliezen!
Mooi hoe het paard dit boven water kreeg!

Rust in je hoofd

Rust in je hoofd

We hebben een ongelofelijk aantal gedachten per dag die door ons hoofd gaan. De schattingen van de hoeveelheid lopen uiteen van veertig- tot zestigduizend gedachten per dag. Een enorm aantal! Als je er vanuit gaat dat we zo’n acht uur per dag slapend doorbrengen, kom je uit op meer dan 3000 gedachten per ‘wakker’ uur. En als je nog verder rekent kom je uit op 52 gedachten per minuut, en dus bijna een gedachte per seconde.
(bron: Know How)

paardenhoofd

[sc:bold14]Energie verspilling?[sc:end]

En dan hebben we het nog niet over de gedachten die met je op de loop gaan.
De baas worden over je gedachten valt vaak niet mee. We laten ons soms helemaal gaan. Alsof we op een rodeo paard zitten dat alle kanten op gaat. Willoos laten wij ons meevoeren met het paard(gedachten).

Hoeveel energie verspillen wij met het laten gaan van deze gedachten?
De gedachten gaan maar door, het houdt nooit op. Zelfs s’nachts, of soms juist s’nachts als je in bed ligt.

[sc:bold14]Hoe doen paarden dat?[sc:end]

Paarden verspillen over het algemeen niet veel energie aan dingen die er niet toe doen of geen gevaar vormen.
Zo weet ik nog de eerste keer dat ik met mijn paard naar het Amsterdamse bos ging. Er kwam een vliegtuig over het bos, ik kon het voor mijn gevoel bijna aanraken en zette me schrap voor de reactie van mijn paard. Wat schetst mijn verbazing dat ze alleen naar boven keek en verder gewoon doorliep. Ze schrikt van iedere tak die scheef ligt in het bos maar dat enorme vliegtuig met brullende motoren was geen enkel probleem.

Het paard beseft dus dat het vliegtuig geen gevaar vormt en over die boomstronk is ze niet zo zeker dat die geen gevaar is. Dus maakt ze zich alleen zorgen om de dingen die er voor haar toe doen.
Dat is een mooie les voor ons! Maar hoe creëer je meer rust in je hoofd, zodat je alleen energie verspilt aan de dingen waar je iets aan kan doen?

[sc:bold14]Helaas, een leeg hoofd lukt niet.[sc:end]

Je hoofd echt leeg maken is een fabeltje volgens vele onderzoeken. We hebben ook nog vele duizenden gedachten die onbewust gebeuren en dus langs ons heen gaan. Het hoofd leeg maken zal dus niet lukken, maar wat meer rust zou al heel erg fijn zijn. Dat is niet eens zo moeilijk maar het kost wel veel oefening. We hebben namelijk steeds de neiging om in ons oude patroon te vervallen van piekeren, malen en gedachten blijven herhalen.
Hierbij zal ik je een aantal oefeningen geven om je hoofd rustiger te krijgen, probeer een oefening regelmatig te doen.

[bullet_list class=”icon-chevron-right” color=”#55BAEC” size=”1x”]

  • Laat alle oordelen los en kijk naar je medemens alsof je ze voor het eerst ziet. Zit je in een saaie meeting of hebben de kinderen ruzie? Observeer dan eerst eens de lichaamstaal van iedereen, met onbevangen nieuwsgierigheid.
  • Ga naar buiten. Snuif frisse lucht op, voel de regen, kou, zon op je lijf en kijk naar de lucht, de wolken die voorbij razen of de vormen die ze aannemen, haal diep adem en laat de lucht langzaam weer ontsnappen, als je dit een paar keer doet zal je merken dat je hoofd rustiger wordt.
  • Beeld je in dat je naar een kudde paarden in de wei kijkt. Probeer de paarden voor je te zien en de serene rust die een kudde uit kan stralen als ze staan te grazen in het zonnetje. Ruik het gras, gebruik al je zintuigen om het een zo echt mogelijke ervaring te laten zijn.
  • Blijf in het hier en nu. Wanneer je piekert en veel gedachten hebt over toekomst of verleden breng de gedachten dan bewust terug naar heden en wat je aan het doen bent.
  • Wanneer je een aantal keer per week sport zal je merken dat je hoofd vaker tot rust komt tijdens het sporten, dit heeft te maken met het hormoon dat vrij komt tijdens het sporten maar ook omdat er geen ruimte is, op het moment dat je sport, om te piekeren.

[/bullet_list]

Als je deze tips een aantal keer uitvoert zal je merken dat het rustiger wordt in je hoofd. Na veel oefenen gaat dat steeds makkelijker.

Dieren en paarden dus ook, leven alleen maar in het heden. Er is geen gister en geen morgen. Als je er meer over wilt weten kun je je opgeven voor de workshop “Spiegelen met het paard” met het thema “keuzes maken” op vrijdag 18 december van 15.00 tot 17.00u in Abcoude.
De kosten zijn 25 euro. Geef je op of vraag meer informatie per mail.

[sc:blue_quote text=”Ik sta even stil… en dat is al een hele vooruitgang. Auteur onbekend”]

Dit artikel is ook te lezen op [sc:112werkforum]

De volgende workshop zal vrijdag 29 januari zijn, wederom in Abcoude. Het thema is dan “Persoonlijk leiderschap”

Veranderen

Veranderen

Veranderingen gebeuren constant, om ons heen, in ons land, inwoners aantallen, diversiteit, bij een ieder van ons van binnen, bij de organisatie waar we werken. Alles is onderhevig aan veranderingen. En toch houden de meeste mensen niet van veranderingen. Tenminste dat denken we. Maar als je alleen al aan de verandering van de tablet of mobiele telefoon denkt zijn we toch heel goed in staat om veranderingen te omarmen.

Hoe komt het dan dat “veranderen” voor veel mensen een negatieve bijklank heeft?

Vaak denken we dat veranderen niet ten goede komt van ons individu. Of dat de verandering binnen de organisatie betekent: reorganiseren. Veranderingen binnen een relatie kunnen betekenen dat je beide een andere kant op gaat met alle gevolgen van dien.

Veranderen we omdat er een prikkel van buitenaf komt of komt de verandering van binnenuit?

Hoe gaan paarden met veranderingen om en wat kunnen wij daar van leren?

IMG_6326

[sc:bold14]55 miljoen jaar versus 2 miljoen jaar.[sc:end]

Paarden lopen al zo’n slordige 55 miljoen jaar op deze aarde rond. De mensheid nog maar 2 miljoen jaar. Paarden hebben enorme veranderingen ondergaan en zien gebeuren. Zij hebben zich door hun leiders door vele weersomstandigheden, natuur geweld en andere veranderingen laten leiden. Natuurlijk zijn ze veranderd van uiterlijk door de jaren heen maar hun grootste verandering is wel, dat ze van een wild dier dat minstens 80 kilometer per dag moest af leggen, om eten te zoeken veranderd zijn in een dier dat opgesloten is in een stal en hun jager op de rug draagt.

Hoe doen zij dat? Hoe kunnen zij zo goed met veranderingen omgaan zodat ze al zo lang kunnen overleven?

  1. Er is een duidelijk gezamenlijk doel
  2. Er is verbinding onderling
  3. Er is aandacht voor ieder individu.

 

[sc:bold14]Gezamenlijk doel.[sc:end]

Als kudde (organisatie) hebben zij een duidelijk gezamenlijk doel. Daar nemen zij ook gezamenlijk verantwoording voor. Dat gezamenlijke doel is ook het belangrijkste doel. In de mensen organisatie ontbreekt het nog wel eens aan een duidelijk gezamenlijk doel. Dat is jammer want met een duidelijk doel voor ogen is er meer begrip, motivatie en betrokkenheid

 

[sc:bold14]Verbinding[sc:end]

Onderling in de paardenorganisatie is een enorme verbondenheid en vertrouwen. Deze verbondenheid creëren ze door vriendschappen te sluiten en bijvoorbeeld elkaars veulens op te voeden en soms zelfs te zogen. Echte verbinding kan alleen ontstaan als je authentiek bent. Dan ben je te vertrouwen en kan er een verbinding aangegaan worden.

Hier schort het ook nogal eens aan in de mensen wereld. Vertrouwen binnen de bedrijfsorganisatie maar ook binnen de gezinsorganisatie is soms ver te zoeken.

 

[sc:bold14]Individualiteit[sc:end]

Dit is ontzettend belangrijk en lijkt een tegenstelling met het gezamenlijke doel. Binnen de kudde is er veel ruimte voor individualiteit. Ieder paard heeft zijn eigen plek en is heel belangrijk op die plek. Geen ander paard kan die plek innemen omdat ze allemaal uniek zijn. Zo is dat ook in onze organisaties. Iedereen is uniek en gaat anders met veranderingen om. Daar moet ook ruimte voor zijn zodat iedereen zich individueel kan ontplooien.

Als we met deze drie factoren in het achterhoofd de veranderingen ingaan zullen deze makkelijker verlopen en zullen mensen meer betrokken blijven.

[sc:blue_quote text=”If you change the way you look at things, the things you look at change.
Wayne Dyer
“]

Dit artikel is ook te lezen op [sc:112werkforum]

30 oktober om 15.00 tot 17.00u kan je een workshop bijwonen, “spiegelen met paarden” met het thema Veranderen. Deze workshop is in Abcoude. Voor meer informatie kan je mij mailen.

Angst cultuur

Angst cultuur

[sc:bold14]Werk jij in een angstcultuur?[sc:end]

Het woord angstcultuur zegt het al; er heerst angst in de organisatie.
Bij onderzoek is gebleken dat veel organisaties nog een “roofdier cultuur” hebben, terwijl dat in deze moderne tijden helemaal niet effectief is.
[sc:hide]angst cultuur[sc:end]
Roofdieren overleven door andere dieren op te eten en hebben daar bepaalde vaardigheden voor:

[bullet_list class=”icon-chevron-right” color=”#55BAEC” size=”1x”]

  • Het doel is belangrijker dan het proces.
  • Het gaat er niet om hoe je je doel bereikt als je het maar bereikt. -doden van de prooi is belangrijker dan de jacht-
  • Roofdieren kunnen goed vechten en gaan door tot de dood erop volgt
  • Als een roofdier zelf niet doodt zal hij dood gaan
  • Roofdieren hebben een sterke neus voor de zwaktes van andere
  • Roofdieren zijn zeer competitief.
  • Roofdieren zijn territoriaal.

[/bullet_list]

In een organisatie met een angst of roofdiercultuur zie je dezelfde principes terug. Bijvoorbeeld moeten er targets behaald worden, hoe je dat doet, doe je het als het doel maar bereikt wordt. Bij conflicten is er altijd één die wint en één die uit de organisatie moet verdwijnen. Je kan beter je kwetsbare kant niet laten zien want deze zal zeker tegen je gebruikt worden.
Als je dit herkent werk je in een roofdiercultuur.

[sc:bold14]De kracht van de kudde[sc:end]scherpoog
Dit is zoals gezegd niet erg effectief. Dit zorgt er voor dat medewerkers met elkaar strijden en vormen dus geen team of kudde. Een kudde kan met elkaar veel meer bereiken dan alleen en het is veiliger.
Als ieder teamlid op de juiste plaats kan schitteren zoals een paard in de kudde kan schitteren, zijn mensen veel meer gemotiveerd om in dienst te staan van het team.

Voor positioneren in de markt kunnen roofdierprincipes prima van pas komen, sterker, sneller en slimmer dan concurrenten zijn, vergroot de kans van overleven.
Echter kan dit alleen als er binnen de organisatie een harmonieuze kudde aan het werk is…

[sc:blue_quote text=”Mensen dragen de wijsheid van zowel roofdier als prooidier in zich. Ware ’empowerment’ hangt af van een evenwicht tussen beide.
Linda Kohanov”]

Dit artikel is ook te lezen op [sc:112werkforum]

Authenticiteit

Authenticiteit

[sc:bold14]Een goede leider kent zichzelf.[sc:end]

[plain_image alt=”Authenticiteit” w=”290″ h=”320″ align=”left” image=”/images/blog/kudde.jpg”]

Authenticiteit is een hot topic tegenwoordig. Vooral als het gaat om natuurlijk leiderschap.
De crisis zorgde voor een roep om ander gedrag van leidinggevende, nieuwe manieren van aansturen. Hier is uitgebreid onderzoek naar gedaan. Want zorgt een authentieke leider echt voor betere prestaties van zijn team? (Als je naar Louis van Gaal kijkt zou je deze vraag met volmondig “ja” moeten beantwoorden). Uit onderzoek is inderdaad gebleken dat de teamleden bij een authentieke leider vaak bereid zijn om een stapje extra te doen, de gemiddelde team performance gaat omhoog en de waardering van de teamleden over de leider zijn beter.
Kortom uit onderzoek blijkt dat een authentieke leider een betere leider is, hij kent zichzelf en doet daar zijn voordeel mee binnen de organisatie.

Bij paarden is dit al veel langer bekend! Met name omdat dieren zich niet anders voor kunnen doen dan dat zij zijn. Daarom spelen we in op die authenticiteit bij ontwikkeling van natuurlijk leiderschap. Samen met het paard begeleiden we leiders om meer zelfinzicht te krijgen en daardoor betere prestaties.

De drie belangrijkste kernwaarde hierbij zijn “authenticiteit, vertrouwen en verbinding”.

[sc:blue_quote text=”Know Thyself.
tempel van Apollo
“]

Dit artikel is ook te lezen op [sc:112werkforum]